Meyve mübarek de, adında ‘din’ i bırakıp ona izafe olunmak ne menem garabet?!
İncirin bizim ülkede özellikle elifbanın alfabeye devrilmesinden sonra tuhaf bir şöhreti oluştu! Toplumda yüzbinlerce insan tabir caizse, “din” i bırakıp kendini “incir ve incir çekirdeği” ne izafe etmeye başladı.
Yani mesela “dinin güneşi”manasındaki adını, bir yazış hatası ile “incir, incir çekirdeğinin güneşi” anlamına soktu.Hatta bir başka sözlük manasıyla adını “balçık güneşi” gibi yazmaya başladı.
Tabi bu tuhaf aidiyet karmaşası alfabe değişimi kadar, isimlerimize karşı olan bilgisizlik ve ilgisizlikten de kaynaklandı.
Devrimden sonra nufus kağıtlarını dolduran kimi memurların emrivakileri “din” terkibi ile biten isimleri “tin” şeklinde yazınca bu garabet ortaya çıktı. Sonra galat oldu denilip, yanlış umursanmadı. Çünki “tin” incir, incir çekirdeği demek
Arapça yazılımında (dat) kullanılmasıyla aynı kelime ayrıca balçık anlamını alıyor.
İşin kötüsü, olayın farkına varan yetişkinlerin vurdumduymazlığı. Adlarındaki feci anlam sapmasını ilerlemiş yaşlarda farkediyorlar ama, mahkemeye başvurup da basit bir düzeltmeyi ihmal ediyorlar. Dinin ışığı olmak yerine Ziyaettin gelip Ziyaettin yani yani balçık ışığı gidiyorlar.Siz siz olun –hadi terkibi tam olması gibi yazamıyoruz diyelim fakat din yerine tin kullanarak-adınızı sanınızı alfabeye kurban etmeyin.
SADEDDİN= dinin gücü,mubareği uğur getireni…
SABAHADDİN= dinin güzelliği güzel yüzü …
SALAHADDİN= dine bağlı,dinin faziletleri…
SEMAHATDİN= dinin cömerti, eli açığı, iyilik severi…
SEYFEDDİN= dinin kılıcı, dinin askeri
NECMEDDİN= dinin yıldız
TACEDDİN= dinin tacı, sarığı, imamesi
CEMALEDDİN= dinin yüz güzelliği
ŞEMSEDDİN= dinin güneşi
FAHREDDİN= dinin fazileti, övülen kişisi
HAYREDDİN= dinin faydalı, nurlu, sevablı iş sahibi
ZİYAEDDİN= dinin ışığı
TİN= İncir, incir çekirdeği
TİN= Balçık
